Technika montażowa desek elewacyjnych

width=300Zadbana, dobrze wykonana elewacja drewniana jest rzeczą, która przyciąga wzrok wielu osób. Wszystko za sprawą zastosowania w niej, jednego z najdłużej znanych ludzkości surowców budowlanych, mianowicie drewna. Deska elewacyjna jest podstawowym i najmniejszym elementem tworzonej konstrukcji. Jej montaż możliwy jest po wcześniejszym przygotowaniu odpowiedniego podkładu. Do jego przygotowania najczęściej wykorzystywane są łaty obrzynane. Continue reading „Technika montażowa desek elewacyjnych”

Dobrze wykonany montaż podstawą do długoletniej trwałości

width=300Zdaniem ekspertów, deska elewacyjna jest materiałem, którego skuteczny montaż wymaga posiadania dobrego oka, umiejętności specjalistycznych i wiele cierpliwości. Zalecane jest zatem powierzenie wykonania tego typu elewacji firmie. Tylko dokładny montaż, z uwzględnieniem wszystkich kryteriów budowlanych, sprawi że elewacja drewniana będzie służyć przez lata.  Bardzo ważnym jest, aby na etapie przygotowania pokładu i dalszego montażu desek, ekipa wykonująca pracę zachowała szczelinę wentylacyjną. Dzięki niej możliwa jest regularna wymiana powietrza, pomiędzy warstwą izolacyjną a deskami. Tylko dzięki niej możliwe jest zapobieganie gromadzenia się wilgoci, która przyczynia się do rozwoju pleśni i innych grzybów. Continue reading „Dobrze wykonany montaż podstawą do długoletniej trwałości”

Krzemian dwuwapniowy (C2S)

Z biegiem czasu koloidalny osad uwodnionego krzemianu dwuwodnego zmienia się w wyraźnie krystaliczny. Charakterystyczną cechą hydrolazy krzemianu trójwapniowego jest to, że przebiega ona bardzo szybko. Pod działaniem wody na C3S w wyższej temperaturze, np. w wannach obróbki termicznej w autoklawach, zaobserwowano powstawanie uwodnionego krzemianu dwuwapniowego w postaci krystalicznej. Krzemian dwuwapniowy (C2S) w procesie hydratacji przyłącza wodę, przy czym powstaje uwodniony krzemian dwuwapniowy. Continue reading „Krzemian dwuwapniowy (C2S)”

Krzemian trojwapniowy (C3S)

W ostatnich latach przeprowadzono szereg badań dotyczących hydratacji cementu za pomocą mikroskopu elekitronowego. Krzemian trojwapniowy (C3S) pod wpływem wody łatwo ulega hydrolizie, przy czym zależnie od ilości działającej wody końcowe produkty hydrolizy mogą być różne. Pod działaniem dużego nadmiaru wody może nastąpić pełny rozkład hydrolityczny krzemianu trójwapniowego na oddzielne uwodnione tlenki według reakcji. 3CaO• SiOz + nH20 = 3Ca(OH)2 + Si02 (n – 3) H20 Jeżeli zaś reakcja zachodzi w nasyconym roztworze wapna, jak np. w zaprawach ,i betonach cementowych, to hydroliza krzemianu trójwapniowego prowadzi do powstania uwodnionego krzemianu dwuwapniowego i wodorotlenku wapniowego według następującego wzoru 3CaO . Continue reading „Krzemian trojwapniowy (C3S)”

Rozpuszczalne w wodzie produkty reakcji przechodza do roztworu

W roku 1923 radziecki uczony A. A. Bajkow ogłasza swą znaną teorię wiązania i twardnienia materiałów wiążących. Jest ona oparta na wynikach długoletnich i obszernych prac naukowych z dziedziny wiązania i twardnienia nie tylko cementu, ale i innych materiałów wiążących, jak wapno ,i gips. Według teorii Bajkowa w procesie wiązania i twardnienia cementu odróżnić można następujące trzy stadia: 1) stadium rozpuszczania, czyli okres przygotowawczy, 2) stadium koloidowy, czyli wiązania, 3) stadium krystalizacji], czyli twardnienia. Continue reading „Rozpuszczalne w wodzie produkty reakcji przechodza do roztworu”

Pierwsze prace w tym zakresie pochodza z konca ubieglego stulecia.

Proces wiązania i twardnienia cementu był przedmiotem zainteresowania i badań od czasu rozpoczęcia produkcji i stosowania w budownictwie cementu portlandzkiego. Pierwsze prace w tym zakresie pochodzą z końca ubiegłego stulecia. W tym czasie zarysowały się w chemii cementu dwie teorie, w różny sposób wyjaśniające twardnienie cementu. Według jednej z tych teorii, zawartej w pracy znanego cementownika Le Chateliera, ogłoszonej w 1882 r. , główną przyczyną twardnienia cementu uważana była krystalizacja produktów hydratacji cementu. Continue reading „Pierwsze prace w tym zakresie pochodza z konca ubieglego stulecia.”

Na ogól hydratacje zaczynu mozna przedstawic w nastepujacy sposób.

Na ogół hydratację zaczynu można przedstawić w następujący sposób. W pierwszym okresie po dodaniu wody do cementu przechodzą do roztworu tlenki sodu i potasu, tlenek wapniowy powstały wskutek szybkiej hydratacji C3S oraz ~p. s dodany do klinkieru w czasie jego przemiału. Następnie zachodzi kilka reakcji jednocześnie, przede wszystkim tworzy się w wyraźnie krystalicznej formie siarczanoglinian wapniowy na skutek reakcji pomiędzy CsA a gipsem, który znajduje się w roztworze. Stężenie gipsu w roztworze spada. Continue reading „Na ogól hydratacje zaczynu mozna przedstawic w nastepujacy sposób.”

Procesy hydratacji i hydrolizy mineralów klinkierowych sa egzotermiczne

Procesy hydratacji i hydrolizy minerałów klinkierowych są egzotermiczne; ilość wydzielonego ciepła dla różnych minerałów jest różna. Wyniki badań przeprowadzonych przez badaczy radzieckich. Z danych widać, że najwięcej ciepła wydziela się przy hydratacji glinianu trójwapniowego i krzemianu trójwapniowego oraz że obydwa te minerały większą część ciepła hydratacji (60 i 80% w stosunku do 3-miesięcznego twardnienia) oddają w pierwszych dniach twardnienia. Szybkość hydratacji jest również różna dla poszczególnych minerałów. Ogólnie można stwierdzić, że naj/szybciej hydratyzują C3A i C3S. Continue reading „Procesy hydratacji i hydrolizy mineralów klinkierowych sa egzotermiczne”

Trójglinian pieciowapniowy (C5A:1)

Trójglinian pięciowapniowy (C5A:1) hydrolizuje twarząc uwodnione gliniany wapniowe i wolny wodorotlenek glina wy Al(OH)3. Gdy w roztworze znajduje się większa ilość wapna, wodorotlenek glinowy przechodzi w uwodniony glinian wapniowy. Gliniano-żelazian czterowapniowy (C,AF) ulega hydrolizie, przy czym powstają uwodnione gliniany wapniowe i uwadniany żelazian jedno-wapniowy. Reakcję tę w uproszczonej formie przedstawia następujące równanie 4CaO AhOa . Fe203 + 7H; JO = = 3CaO . Continue reading „Trójglinian pieciowapniowy (C5A:1)”

Stolarka okienna i drzwiowa

Stolarka okienna i drzwiowa Stolarka budowlana dzieli się na stolarkę okienną i drzwiową oraz na meble wbudowane, jak szafy ścienne, kredensy, szafy podokienne, i półki nad drzwiami zwane pawlaczami. Rodzaje okien w zależności od sposobu otwierania skrzydeł: a) okno ze skrzydłami o pionowej bocznej osi obrotu, b) okno ze skrzydłami o poziomej dolnej osi obrotu, c) okno ze skrzydłami przesuwanymi poziomo Okno składa się z oboknia (oprawy) stanowiącego obramowanie zewnętrzne oraz z ruchomych lub nieruchomych elementów osadzonych w obokniu i zwanych skrzydłami. W zależności od sposobu i kierunku otwierania ruchomych skrzydeł okiennych rozróżniamy wiele typów okien, jak np . okna ze skrzydłami o pionowej bocznej osi obrotu, okna ze skrzydłami o poziomej dolnej osi obrotu, okna ze skrzydłami przesuwanymi poziomo itd. . Continue reading „Stolarka okienna i drzwiowa”