Powierzchnia i struktura mieszkan

Powierzchnia i struktura mieszkań. Mimo niewielkiej liczby budynków poddanych analizie obserwuje się regionalne różnice w powierzchni wznoszonych indywidualnych budynków mieszkalnych i mieszkalno-letniskowych. Wskazuje na to średnia wielkość powierzchni użytkowej na 1 budynek (bez budynków o charakterze pensjonatowym). Nie zauważono związku między wielkością budynku mieszkalnego a wielkością gospodarstwa rolnego; wielkość budynku zależna jest natomiast od okresu jego budowy. Na przykład na 12 budynków o powierzchni użytkowej powyżej 160 m2, 10 pochodzi z okresu międzywojennego, a tylko 2 zbudowano po roku 1961. Spośród 27 budynków o powierzchni użytkowej poniżej 100 m2, 19 zostało wzniesionych w okresie powojennym. W Karwi budynki charakteryzuje wyraźnie większa powierzchnia w pozostałych wybranych do badań miejscowościach. W Karwi dominują budynki o powierzchni użytkowej powyżej 160 m2. W Glinojecku natomiast zupełnie nie zinwentaryzowano obi ektu o tak dużej powierzchni. Tutaj 2/3 badanych budynków ma powierzchnię użytkową do 80 m2. Trudno o uogólnienia w z uwagi na małą liczbę zinwentaryzowanych budynków. Stosunkowo duża średnia wielkość powierzchni użytkowej na 1 budynek w Sulęczynie została uzyskana wskutek dużego udziału budynków wzniesionych w okresie międzywojennym, w których powierzchnia użytkowa wynosi powyżej 140 m2, a nawet ponad 200 m2. Domy te mają wyraźnie wydzielone mieszkania czynszowe. Budynki mieszkalne wznoszone w okresie powojennym są znacznie skromniejsze, o powierzchni użytkowej około 80 m2. W obliczeniu powierzchni mieszkalnej przyjęto zalecenie normatywu projektowania wliczając powierzchnię pokoi i alków sypialnych oraz powierzchnię kuchni powyżej 8 m2. [więcej w: deski na podbitkę, deski na elewacje, deski na podłogę ]

Powiązane tematy z artykułem: deski na elewacje deski na podbitkę deski na podłogę