Procesy hydratacji i hydrolizy mineralów klinkierowych sa egzotermiczne

Procesy hydratacji i hydrolizy minerałów klinkierowych są egzotermiczne; ilość wydzielonego ciepła dla różnych minerałów jest różna. Wyniki badań przeprowadzonych przez badaczy radzieckich. Z danych widać, że najwięcej ciepła wydziela się przy hydratacji glinianu trójwapniowego i krzemianu trójwapniowego oraz że obydwa te minerały większą część ciepła hydratacji (60 i 80% w stosunku do 3-miesięcznego twardnienia) oddają w pierwszych dniach twardnienia. Szybkość hydratacji jest również różna dla poszczególnych minerałów. Ogólnie można stwierdzić, że naj/szybciej hydratyzują C3A i C3S. Szybkość jednak hydratacji zależy nie tylko od rodzaju minerału, ale też od innych warunków hydratacji, a przede wszystkim od stopnia rozdrobnienia hydratyzującego materiału. Reakcja zachodzi w miejscach zetknięcia się wody z materiałem, im więc większe będzie rozdrobnienie minerału, a tym samym większa jego powierzchnia, tym szybciej będzie przebiegać hydratacja. W późniejszym okresie reakcja przechodzi w głąb cząstek. Gdy w wyniku hydratacji wydzielają się koloidalne żele (np. przy hydratacji krzemianów wapniowych], które otaczają cząstki minerałów warstewką ochronną, wówczas postępowanie reakcji w głąb cząstki jest wolniejsze. Hydratacja zaczynu cementowego jest procesem bardzo skomplikowanym, ponieważ składają się na nie tylko procesy hydratacji poszczególnych składników mineralnych cementu, ale również reakcje ,pomiędzy związkami, które powstały na skutek hydratacji. [więcej w: zbrojenie płyty stropowej , akumulacja ciepła , zapotrzebowanie na energię elektryczną ]

Powiązane tematy z artykułem: akumulacja ciepła zapotrzebowanie na energię elektryczną zbrojenie płyty stropowej