Pierwsze prace w tym zakresie pochodza z konca ubieglego stulecia.

Proces wiązania i twardnienia cementu był przedmiotem zainteresowania i badań od czasu rozpoczęcia produkcji i stosowania w budownictwie cementu portlandzkiego. Pierwsze prace w tym zakresie pochodzą z końca ubiegłego stulecia. W tym czasie zarysowały się w chemii cementu dwie teorie, w różny sposób wyjaśniające twardnienie cementu. Według jednej z tych teorii, zawartej w pracy znanego cementownika Le Chateliera, ogłoszonej w 1882 r. , główną przyczyną twardnienia cementu uważana była krystalizacja produktów hydratacji cementu. Continue reading „Pierwsze prace w tym zakresie pochodza z konca ubieglego stulecia.”

Rozpuszczalne w wodzie produkty reakcji przechodza do roztworu

W roku 1923 radziecki uczony A. A. Bajkow ogłasza swą znaną teorię wiązania i twardnienia materiałów wiążących. Jest ona oparta na wynikach długoletnich i obszernych prac naukowych z dziedziny wiązania i twardnienia nie tylko cementu, ale i innych materiałów wiążących, jak wapno ,i gips. Według teorii Bajkowa w procesie wiązania i twardnienia cementu odróżnić można następujące trzy stadia: 1) stadium rozpuszczania, czyli okres przygotowawczy, 2) stadium koloidowy, czyli wiązania, 3) stadium krystalizacji], czyli twardnienia. Continue reading „Rozpuszczalne w wodzie produkty reakcji przechodza do roztworu”

Wyprawy i okladziny

Wyprawy i okładziny Wyprawy zwane również tynkami oraz okładziny wewnętrzne ścian mają na celu zabezpieczyć ścianę przed szkodliwymi czynnikami, jak para wodna, wyziewy itp. , utworzyć pewną warstwę izolacji cieplnej, a w ogóle nadać pomieszczeniu estetyczny wygląd. Tynki w zależności od użytego do zaprawy spoiwa dzielą się na: wapienne, cementowo-wapienne, cementowe, wapienno-gipsowe i cementowo-gliniane. Tynki wykonuje się zwykle jako dwu- lub trzywarstwowe: pierwsza warstwa stanowi podkład, warstwa druga tynk zasadniczy, a warstwa trzecia gładź. Sposób wykonywania poszczególnych rodzajów tynków zostanie szczegółowo omówiony w rozdziale o technologii robót tynkowych. Continue reading „Wyprawy i okladziny”

Okladziny z plytek glazurowanych

Prócz boazerii, na ogół rzadko stosowanych, ściany okłada się płytkami glazurowanymi i z kamienia naturalnego. Okładziny z płytek glazurowanych stosuje się w pomieszczeniach, w których ściany narażone są na zawilgocenie lub częste, zabrudzenie i wymagają ciągłego ich zmywania, np. w łazienkach, kuchniach, pralniach itp. Płytki układa się na zaprawie cementowej wypełniając spoiny między nimi białym cementem. Płytki z kamienia naturalnego, przeważnie z wapienia i marmuru stosuje się w bogato wykończonych wnętrzach budynków monumentalnych, jak teatry, domy kultury itp. Continue reading „Okladziny z plytek glazurowanych”

Szablony ustawia sie na gotowym spodzie kanalu

Szablony ustawia się na gotowym spodzie kanału, mocując je do deskowania ścian wykopu. W czasie murowania ścian kanału zachodzi potrzeba usuwania bali obudowy ścian wykopu i związanej z tą czynnością wymiany rozparcia, Przy kanałach o większych profilach należy tę czynność powtarzać nieraz kilkakrotnie w miarę murowania. Bale wyjmuje się wtedy, kiedy na to pozwalają warunki gruntowe. Przestrzeń między murem dolnego sklepienia i ścian kanału a gruntem należy szczelnie wypełnić dobrze ubitym piaskiem z dodatkiem drobnego tłucznia a nawet z dodatkiem pewnej ilości cementu. Od starannego wykonania tej czynności zależy w znacznym stopniu stateczność konstrukcji kanału. Continue reading „Szablony ustawia sie na gotowym spodzie kanalu”

BUDOWA OBIEKTOW NA SIECI

BUDOWA OBIEKTOW NA SIECI Przed przystąpieniem do robót związanych z budową specjalnych obiektów na sieci w gruntach nawodnionych powinno być obniżone zwierciadło wody gruntowej poniżej spodu fundamentów sposobami, o których była mowa w rozdz. 6. Wszystkie obiekty budowane są przeważnie w specjalnych wykopach o zarysach dostosowanych do planu obiektu. Umocnienie ścian wykopu odeskowanie i rozparcie – wykonuje się wg zasad omówionych w rozdz. 7. Continue reading „BUDOWA OBIEKTOW NA SIECI”

Klinkier wypalony lessu o wlasciwym skladzie chemicznym i mineralogicznym ma i dobre wlasnosci mechaniczne i fizyczne.

Klinkier wypalony lessu o właściwym składzie chemicznym i mineralogicznym mai dobre własności mechaniczne i fizyczne. Wytrzymałość na ściskanie waha się w granicach 1500 -:- 2000 kG/cm2, nasiąkliwość wynosi 0,5 -:- 3% oraz ścieralność od 0,15 do 0,30 cm. Przez dodatek gliny ogniotrwałej do glin lessowych można osiągnąć znaczne podniesienie wytrzymałości oraz zwiększenie się obszaru 1) klinkieryzacji przy jednoczesnym obniżeniu temperatury początku klinkieryzacji. Wytrzymałość klinkieru wypalonego z lessu z dodatkiem gliny ogniotrwałej może przekraczać 3000 kG/cm2. Gliny zwałowe. Continue reading „Klinkier wypalony lessu o wlasciwym skladzie chemicznym i mineralogicznym ma i dobre wlasnosci mechaniczne i fizyczne.”

gliny zawierajace nadmiar pylu wapiennego

Zdarzają się również gliny zawierające nadmiar pyłu wapiennego, a co gorzej gipsu, lub marglu. Mimo to z glin tych często otrzymać można dobry klinkier o wysokiej wytrzymałości powyżej 2000 kG/cm2 i 3000 ikG/cm2 oraz o małej ścieralności, . Gliny jeziorne trzeciorzędowe. Gliny te występują na całym terenie zachodniej, północnej i środkowej Polski w Olbrzymich złożach Q grubości dochodzącej nieraz do kilkuset metrów. Gliny te zwykle zawierają minimalne ilości MgO i alkalii. Continue reading „gliny zawierajace nadmiar pylu wapiennego”